Bagatelizowanie infekcyjnego zapalenia wsierdzia może prowadzić do niewydolności serca, ośrodkowego układu nerwowego, a nawet śmierci. Obejmuje błony wyścielające jamy serca, zastawki, duże naczynia krwionośne klatki piersiowej, ciała obce w sercu (w razie ich obecności), np. elektrod stymulatora. Wywołują je silne bakterie, z którymi osłabiony układ odpornościowy toczy nierówną walkę.
Co to jest zapalenie wsierdzia?
Jak leczyć zapalenie wsierdzia?
Ryzyko obejmuje uszkodzenie struktur serca (w szczególności zastawek) oraz zatorów obwodowych sprzyjających powstawaniu zawałów, stanów zapalnych organów wewnętrznych i ropni. Mikroropnie, czyli nieregularne wyniosłości powstałe na zastawkach, skutkują przedziurawieniami, owrzdzeniami.
I etap choroby
Pierwsze symptomy infekcyjnego zapalenia wsierdzia są stosunkowo niewinne, pojawia się potliwość, podwyższona temperatura ciała, brak apetytu oraz ogólne osłabienie połączone z bólami głowy, mięśni i stawów, które towarzyszą przeciętnej infekcji. Jednakże równocześnie mogą wystąpić bóle pleców, a także bóle w klatce piersiowej czy jamie brzusznej.
II etap choroby
Na tym etapie objawy są już dużo wyraźniejsze, zależne od objęcia infekcją prawej lub lewej części serca. W obu przypadkach są ujawniane szmery podczas osłuchiwania, jednak ich charakter wskazuje na umiejscowienie zmian. Objawy są widzoczne w ciągu kilku dni od zakażenia.
-
Gdy stan zapalny obejmuje prawy przedsionek, komorę oraz połączony z nią pień płucny charakterystyczne są dreszce i nocne poty, ewentualnie uczucie duszności, kaszel sugerujące zapalenie płuc. Czasem zdarza się ból w klatce piersiowej.
-
Zaatakowana lewa część serca wiąże się z zatorowością (zaburzeniami krążenia obwodowego): bolesne zgrupienia na palcach rąk i stóp – tzw. guzki Oslera, wybroczyny zlokalizowane pod blaszką paznokci kojarzące się z wbitą drzazgą, wybroczyny skórne. Niekiedy pojawiają się symptomy niewydolności lewej komory serca, zazwyczaj łatwa męczliwość i duszność
Sepsa
Miejmy na uwadze, iż zapalenie wsierdzia wiąże się z zakażeniem krwi, jest sepsą, zatem drobnoustroje są zdolne rozsiać się po całym organizmie. Poczynając od serca, niepowstrzymane stosunkowo szybko zaatakują pozostałe organy, prowadząc do ich niewydolności, a w konsekwencji do śmierci chorego. Przyczyną na ogół są bakterie, paciorkowce, gronkowce, mało kiedy grzyby. Do zakażenia dochodzi w efekcie przerwania ciągłości błon śluzowych, np. w trakcie zabiegów stomatologicznych.
Zwiększonym ryzykiem obarczone są osoby z wadami, chorobami serca, z wypadaniem i niedomykalnością płatka zastawki mitralnej oraz osoby z protezami zastawkowymi serca. Niska odporność, podeszły wiek, nowotwory, białaczka, dożylne przyjmowanie narkotyków również czynią organizm bardziej podatny na zakażenie.
Diagnoza i ratunek
Posiew krwi pozwoli na wykrycie bakterii w organizmie, a echokardiografia ukaże zniekształcenia zastawek odpowiedzialne np. za przeciek krwi. Elektrokardiografia wykaże zmiany niedokrwienne na skutek zapalenia wsierdzia. Jeśli diagnoza się potwierdzi, pora na 4-6 tygodniową antybiotykoterapię połączoną z pobytem w szpitalu. Bywa, że nie mozliwe jest opanowanie infekcji lub uszkodzenie zastawek jest zbyt wielkie, a wtedy konieczna jest operacja kardiochirurgiczna.
Co o tym sądzisz?