39 092 opinii o lekach, suplementach i kosmetykach
36 091 produktów w 205 kategoriach

Zakażenie meningokokami

Meningokoki, określane także jako dwoinki zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych, to bakterie gram-ujemne odpowiedzialne za meningokokowe zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych oraz posocznice (sepsę). Przyczyniają się także do zapalenia płuc, zatok, spojówek, osierdzia czy stawów. Istnieje wiele odmian tej bakterii, jednak w Polsce najbardziej popularne są te z grupy B i C.

Czynniki ryzyka

Wiek

Szczególne zagrożenie występuje w przypadku noworodków oraz dzieci do 5 lat, które nie mają jeszcze całkowicie rozwiniętego systemu odpornościowego. Do kolejnej grupy ryzyka zalicza się młodzież między 11. a 24. rokiem życia. Właśnie wtedy w ich organizmie tworzą się zmiany związane z dojrzewaniem, przez zwiększa się u nich ryzyko wystąpienia zakażenia.

Zbiorowiska ludzi i styl życia

Przebywanie w pomieszczeniach, w których znajduje się duża liczba osób zwiększa ryzyko zachorowania. Są to warunki, w których bakterie mają możliwość szybkiego rozprzestrzeniania się. Duże znaczenie ma również styl życia i codzienne nawyki. Jedząc z kimś tę samą kanapkę lub pijąc wodę z tej samej butelki,zwiększmy ryzyko zakażenia się bakteriami.

Podróże

W Polsce największe ryzyko zakażenia się meningokokami przypada na okresy zimowe i wiosenne. W niektórych państwach jednak takie ryzyko występuje przez cały rok. Przykładem takiego regionu jest część Afryki leżąca na południe od Sahary. To właśnie tam odnotowuje się najwyższy wskaźnik zachorowalności.

Pozostałe czynniki

W grupie podwyższonego ryzyka znajdują się również osoby cierpiące na asplenie, czyli anatomiczny lub czynnościowy brak śledziony oraz takie, które borykają się z chorobami immunologicznymi.

Droga zakażenia

Do zakażenia meningokokami dochodzi drogą kropelkową oraz przez bezpośredni lub pośredni kontakt z chorym, lub nosicielem bakterii. Patogen ten żyje w jamie nosowo-gardłowej i występuje tylko u ludzi.

Diagnoza

Przede wszystkim należy wykonać podstawowe badania, do których zalicza się pomiar temperatury czy zmierzenie ciśnienia. Następnie wykonywana jest punkcja lędźwiowa. W jej trakcie pobierany jest płyn rdzeniowy, w którym mogą znajdować się bakterie. Jeśli w badaniu mikroskopowym będą one widoczne oznacza to potwierdzenie diagnozy zakażenia meningokokami.

Leczenie zakażenia meningokokami

Brak leczenia tej choroby może stwarzać zagrożenie dla życia. W związku z tym musi ono zostać podjęte jak najszybciej. W leczeniu korzysta się przede wszystkim z antybiotyków takich jak: penicylina, ampicylina, chloramfenikol czy ceftriakson. U dzieci stosowane są również kortykosteroidy.

Komplikacje

Za późno leczone zakażenie może spowodować m.in.:

  • uszkodzenia mózgu
  • utratę słuchu
  • wodogłowie
  • zapalenie mięśnia sercowego
  • padaczkę
  • krwiaka opłucnej

Profilaktyka

W celu zapobiegania meningokokom najczęściej stosuje się szczepienie. Jednak szczepionki chronią tylko przed meningokokami z grupy B, ponieważ nie ma jeszcze ich odmiany chroniącej przed patogenami z innych grup. Przede wszystkim szczepi się osoby, które są najbardziej narażone na powstanie tej choroby. Profilaktyka powinna uwzględniać również przestrzeganie podstawowych zasad higieny osobistej.


choroby zakaźne Czynniki wpływające na ryzyko zakażenia meningokokami Leczenie zakażenia meningokokami
Powrót do listy
ZnamLek.pl to baza rzetelnych opinii o lekach 39 092 opinii o lekach, suplementach i kosmetykach 36 091 produktów w 205 kategoriach